واتای وشەکان

دمش

واتای «دمش» بەپێی المعجم الوسیط و لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

المعجم الوسيط

ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە

(دَمِشَ) فلانٌ -َ دَمَمشاً: هاج وثار من حرارة أو شربِ دواءِ. فهو دَمِشٌ. (مع). (أَدْمَشَهُ): أَدمجه. (دَمَّشَهُ): أَدمشه.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

دمش: التَّهْذِيبُ: اللَّيْثُ: الدَّمَشُ الهَيجانُ والثوَرانُ مِنْ حَرَارَةٍ أَو شُرْب دَواء ثارَ إِلى رأْسه، يُقَالُ: دَمِشَ دمَشاً، قَالَ أَبو مَنْصُورٍ: وَهَذَا عِنْدِي دَخِيلٌ أُعْرِب.