لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
دهع: دَهاعِ ودَهْداعٌ: مِنْ زَجْرِ العُنوقِ. ودَهَعَ الرَّاعِي بالغَنم ودَهَّعَ ودَهْدَعَ دَهْدَعةً: زَجَرَهَا بِذَلِكَ، ودَهْدَعَ بِهَا: صوّت.
واتای وشەکان
دهع
واتای «دهع» بەپێی لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.