واتای وشەکان

دوه

واتای «دوه» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

دَوَهَ: دَاهَ دَوْهاً: تَحَيَّرَ.