المعجم الوسيط
ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە
(رَنَخَ)-ُ رُنوخًا: فَتَرَ.
(تَرَنَّخَ): ذَلَّلَهُ.
(تَرَنَّخَ) به: تَشَبّثَ.
واتای وشەکان
رنخ
واتای «رنخ» بەپێی المعجم الوسیط و لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
رنخ: رَنَّخَ الرجلَ: ذَلَّله.