لسان العربئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)لەبەرگرتنەوەی دەقسده: السَّدَهُ والسُّداهُ: شَبِيهٌ بالدَّهَشِ، وقد سُدِهَ.