واتای وشەکان

شتع

واتای «شتع» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

شتع: شَتِعَ شَتَعاً: جَزِعَ مِنْ مرَض أَو جُوع.