واتای وشەکان

شخن

واتای «شخن» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

شخن: شَخَّنَ: تهيأَ لِلْبُكَاءِ، وقد يخفف.