واتای وشەکان

شراشر

واتای «شراشر» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

شَرَاشِرُ - [ش ر ش ر]. 1. "شَرَاشِرُ الطَّيْرِ" : أَطْرَافُ أَجْنِحَتِهِ. 2. "شَرَاشِرُ الجِسْمِ" : أَيْ جُمْلَةُ الجِسْمِ. 3. "أَلْقَى عَلَيْهِ شَرَاشِرَهُ" : أَيْ أَعْبَاءهُ وَهُمُومَهُ، أَوْ أَلْقَى عَلَيْهِ نَفْسَهُ حِرْصاً وَمَحَبَّةً.