المعجم الوسيط
ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە
(شرثَتْ) يدُه أَو رجلُه -َ شَرثاً: غلُظَ ظاهرُها وتشقَّق من البردِ وغيرِه. و- النعلُ: تشقَّقتْ. فهو شَرِثٌ.
(انْشَرثَتْ) يدُه: شَرِثَتْ.
(الشَّرِثُ): المحدَّدُ من السيوف ونحوها.
واتای وشەکان
واتای «شرث» بەپێی المعجم الوسیط و لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)