الغني
عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم
شَهْلاَءُ - مُؤَنَّثُ أَشْهَل. [ش هـ ل]. "لَهَا عَيْنٌ شَهْلاَءُ": اِمْتِزَاجُ سَوَادِهَا بِزُرْقَةٍ.
واتای وشەکان
شهلاء
واتای «شهلاء» بەپێی الغني و الرائد.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
الرائد
جەبران مەسعود
شهلاء. ج شهل. ١-م أشهل. ٢-حاجة ضرورية.