واتای وشەکان

صتا

واتای «صتا» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

صتا: صَتَا يَصْتُو صَتْواً: مشى مَشْياً فيه وثْبٌ.