واتای وشەکان

صخدن

واتای «صخدن» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

صخدن: الصَّيْخَدُونُ: الصُّلْبة.