واتای وشەکان

ضغاء

واتای «ضغاء» بەپێی الغني و الرائد.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

ضُغَاءٌ - [ض غ و]. (مص. ضَغَا). "سَمِعَ ضُغَاءً مِنْ وَرَاءِ البَابِ" : صَوْتَ مَقْهُورٍ ذَلِيلٍ شُقَّ عَلَيْهِ.

جەبران مەسعود

ضغاء. ١-مص. ضغا. ٢-صوت الذليل المستغيث.