واتای وشەکان

طاوح

واتای «طاوح» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

طَاوَحَ - [ط و ح]. (ف: ربا. متعد، م. بحرف). طَاوَحْتُ، أُطَاوِحُ، طَاوِحْ، مص. مُطَاوَحَةٌ. "طَاوَحَهُ بِالشَّيْءِ": رَمَاهُ، أَوْ رَمَى كُلٌّ مِنْهُمَا الآخَرَ بِهِ.