واتای وشەکان

طبا

واتای «طبا» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

طَبَا - [ط ب و]. (ف: ثلا. متعد، م. بحرف). طَبَوْتُ، أَطْبُو، اُطْبُ، مص. طَبْوٌ. 1. "طَبَاهُ إِلَيْهِ" : دَعَاهُ بِلُطْفٍ وَرِفْقٍ. 2. "طَبَا الشَّيْءَ" : قَادَهُ.