واتای وشەکان

طغا

واتای «طغا» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

طَغَا - [ط غ و]. (ف: ثلا. لازم). طَغَا، يَطْغُو، مص. طَغْوٌ، طُغْوَانٌ. 1. "طَغَا الْحَاكِمُ" : تَجَاوَزَ الْحَدَّ، تَجَبَّرَ، جَارَ. 2. "طَغَا البَحْرُ" : هَاجَ . 3. "طَغَا الوَادِي" : اِرْتَفَعَ مَاؤُهُ.