واتای وشەکان

عاوص

واتای «عاوص» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

عَاوَصَ - [ع و ص]. (ف: ربا. متعد). عَاوَصْتُ، أُعَاوِصُ، عَاوِصْ، مص. مُعَاوَصَةٌ. "عَاوَصَ خَصْمَهُ" : صَارَعَهُ.