واتای وشەکان

عشد

واتای «عشد» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

عشد: عَشَدَه يَعْشِدُه عَشْداً: جَمَعَه.