واتای وشەکان

غضي

واتای «غضي» بەپێی الغني و الرائد.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

غَضِيَ - [غ ض و]. (ف: ثلا. لازم). غَضِيَ، يَغْضَى، مص. غَضىً. 1. "غَضِيَ الْمَكَانُ" : كَثُرَ فِيهِ الغَضَا. 2. "غَضِيَ الْجَمَلُ" : اِشْتَكَى بَطْنُهُ مِنْ أَكْلِ الغَضَا.

الرائد

جەبران مەسعود

أغضى إغضاء. (غضي) ١-على الأمر: سكت وصبر «أغضى على أخطاء صديقه». ٢-عينه: طبق جفنيها حتى لا يبصر شيئا. ٣-عنه طرفه: سده أو صده. ٤-الليل: أظلم. تغاضيا. (غضي) ١-عنه: تغافل عنه «تغاضى عن شتائم السفيه». ٢-أطبق جفنيه حتى لا يرى شيئا. غضي يغضى: غضى. ١-الجمل: اشتكى بطنه من أكل «الغضا»، وهو شجر. ٢-المكان: كثر فيه الغضا. غضي (الـ) . ر.غض.