الغني
عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم
فَصِيصٌ - [ف ص ص]. (مص. فَصَّ). : نَوىً نَقِيٌّ يَبْدُو وَكَأَنَّهُ مَدْهُونٌ.
واتای وشەکان
فصيص
واتای «فصيص» بەپێی الغني و الرائد.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
الرائد
جەبران مەسعود
فصيص. ١-مص. فص. ٢-نوى، أو بزر، نقي يبدو وكأنه مدهون. ٣-تحرك والتواء.