معجم اللغة العربية المعاصرة
ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)
فَلْطَحَة [مفرد]:
1- مصدر فلطحَ.
2- تسَطُّح أو استواء عند قطبي جسم كرويّ.
واتای وشەکان
فلطحة
واتای «فلطحة» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
واتای وشەکان
واتای «فلطحة» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)