لسان العرب
ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)
فنح: فَنَحَ الفرسُ مِنَ الْمَاءِ: شَرِبَ دُونَ الرِّيِّ؛ قَالَ:
والأَخْذُ بالغَبُوقِ والصَّبُوحِ، ... مُبَرِّداً، لِمِقْأَبٍ فَنُوحِ
المِقْأَبُ: الكثير الشُّرب.
واتای وشەکان
فنح
واتای «فنح» بەپێی لسان العرب.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.