واتای وشەکان

لبيس

واتای «لبيس» بەپێی الغني و الرائد.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

لَبِيسٌ - ج: لُبُسٌ. [ل ب س]. (صِيغَةُ فَعِيل). "يَرْتَدِي لَبِيساً" : ثَوْباً بَالِياً. 1. "حَبْلٌ لَبِيسٌ" : مُسْتَعْمَلٌ.

الرائد

جەبران مەسعود

لبيس. ج لبس. ١-ثوب بال من كثرة اللبس. ٢-«حبل لبيس»: مستعمل. ٣-نظير، مثل: «ليس له لبيس».