مجعد

مُجَعَّدٌ، مُجَعَّدَةٌ - ج: ون، ات. [ج ع د]. (مفع. مِنْ جَعَّدَ). 1. "ثَوْبٌ مُجَعَّدٌ" : مُتَقَبِّضٌ، مُلْتَوٍ. "شَعْرٌ مُجَعَّدٌ". 2. "وَجْهٌ مُجَعَّدٌ" : أَيْ ظَهَرَتْ عَلَيْهِ خُطُوطٌ.