واتای وشەکان

مجوف

واتای «مجوف» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مُجَوَّفٌ، مُجَوَّفَةٌ - ج: ـون، ـات. [ج و ف]. (مفع. مِنْ جَوَّفَ). 1. "جِهَازٌ مُجَوَّفٌ" : لَهُ جَوْفٌ أَوْ تَجَاوِيفُ. 2. "رَجُلٌ مُجَوَّفٌ" : جَبَانٌ لاَ قَلْبَ لَهُ.