واتای وشەکان

محرور

واتای «محرور» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَحْرُورٌ، مَحْرُورَةٌ - ج: ون، ات. [ح ر ر]. (مفع. مِنْ حَرَّ). 1. "وَلَدٌ مَحْرُورٌ" : مَنْ أَصَابَتْهُ حَرَارَةُ الْحَرِّ. 2. "رَجُلٌ مَحْرُورٌ" : مُهَيَّجٌ.