واتای وشەکان

محزون

واتای «محزون» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَحْزُونٌ، مَحْزُونَةٌ - ج: ـون، ـات. [ح ز ن]. (مفع. مِنْ حَزَنَ). "رَجُلٌ مَحْزُونٌ" : بِهِ حُزْنٌ وَهَمٌّ وَغَمٌّ. "فَلْتَكُنْ أَيُّهَا الْمَحْزُونُ أَكْبَرَ مِنْ هُمُومِكَ وَأَحْزَانِكَ". (م. ص. الرافعي).