الغنيعەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزملەبەرگرتنەوەی دەقمُحَنَّكٌ - [ح ن ك]. (مفع. مِنْ حَنَّكَ). "رَجُلٌ مُحَنَّكٌ": مَنْ حَنَّكَتْهُ التَّجَارِبُ وَجَعَلَتْهُ خَبِيراً وَحَكِيماً.