واتای وشەکان

مزبد

واتای «مزبد» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مُزْبِدٌ - [ز ب د]. (فَا. مِنْ أَزْبَدَ). 1. "جَمَلٌ مُزْبِدٌ" : قَاذِفٌ بِالزَّبَدِ مِنْ فَمِهِ. 2. "بَحْرٌ مُزْبِدٌ" : هَائِجٌ يَقْذِفُ الزَّبَدَ.