واتای وشەکان

مشدود

واتای «مشدود» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَشْدُودٌ، مَشْدُودَةٌ - ج: ون، ات. [ش د د]. (مفع. مِن شَدَّ). 1. "حَبْلٌ مَشْدُودٌ" : أَيْ حَبْلٌ تَمَّ مَدُّهُ وَجَذْبُهُ. 2. "مَشْدُودُ اليَدَيْنِ وَالرِّجْلَيْنِ" : مُقَيَّدٌ...