واتای وشەکان

مشعث

واتای «مشعث» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مُشَعَّثٌ، مُشَعَّثَةٌ - ج: ـون، ـات. [ش ع ث]. (مفع. مِن شَعَّثَ). 1. "شَعْرٌ مُشَعَّثٌ" : مُتَلَبِّدٌ. 2. "مُشَعَّثُ الشَّعْرِ" : مُلَبَّدٌ، أَيْ مَنْ كَانَ شَعْرُهُ مُتَلَبِّداً. "كَانَتِ الدُّرُوبُ تَعِجُّ بِأَطْفَالٍ مُغْبَرِّينَ مُشَعَّثِينَ".