واتای وشەکان

مشك

واتای «مشك» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مِشَكٌّ - ج: مَشَاكُّ. [ ش ك ك ]. 1. : أَدَاةٌ يُشَكُّ بِهَا، أَيْ يُخَاطُ بِهَا. 2. : سَيْرٌ يُشَكُّ بِهِ الدِّرْعُ.