واتای وشەکان

مشموم

واتای «مشموم» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَشْمُومٌ - [ش م م]. (مفع. من شَمَّ). 1. كُلُّ مَا يُدْرَكُ بِالشَّمِّ. 2. "مَشْمُومُ أَزْهَارٍ" : بَاقَةٌ، حُزْمَةٌ مِنَ الأَزْهَارِ.