واتای وشەکان

مضز

واتای «مضز» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

مضز: نَاقَةٌ مَضُوزٌ: مُسِنَّة كضَمُوزِ.