واتای وشەکان

مضموم

واتای «مضموم» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَضْمُومٌ، مَضْمُومَةٌ - [ض م م]. (مفع. مِن ضَمَّ). 1. "ثَوْبٌ مَضْمُومٌ" : مَجْمُوعٌ. 2. "شَفَتَانِ مَضْمُومَتَانِ" : مُجْتَمِعَتَانِ، مَزْمومَتانِ. 3. "حَرْفٌ مَضْمُومٌ" : أَيْ عَلَيْهِ ضَمَّةُ الرَّفْعِ. "كَلِمَةٌ مَضْمُومَةُ الآخِرِ" .