واتای وشەکان

مقدود

واتای «مقدود» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَقْدُودٌ - ج: ون، ات. [ق د د]. (مفع. من قَدَّ). "مَقْدُودٌ مِنْ صَخْرٍ" : مَنْحُوتٌ مِنْ صَخْرٍ.