واتای وشەکان

مكدود

واتای «مكدود» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَكْدُودٌ، مَكْدُودَةٌ - ج: ـون، ـات [ك د د]. (مفع. من كَدَّ). 1. "رَجَعَ مِنْ عَمَلِهِ مَكْدُوداً" : تَعِباً، مُتْعَباً. 2. "رَجُلٌ مَكْدُودٌ عَلَى أَمْرِهِ" : مَغْلُوبٌ ...