واتای وشەکان

مكوي

واتای «مكوي» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَكْوِيٌّ، مَكْوِيَّةٌ - [ك و ي]. (مفع. من كَوَى). " قَمِيصٌ مَكْوِيٌّ" : أَيْ تَمَّ كَيُّهُ بِالمِكْوَاةِ. "جَلاَلِيبُهُمْ نَظِيفَةٌ ولَكِنَّهَا غَيْرُ مَكْوِيَّةٍ". (الطيب صالح).