واتای وشەکان

منزوف

واتای «منزوف» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَنْزُوفٌ، مَنْزُوفَةٌ - [ن ز ف]. (مفع. من نَزَفَ). 1. "جِسْمٌ مَنْزُوفٌ" : جِسْمٌ سَالَ دَمُهُ كَثِيراً. 2. "بِئْرٌ مَنْزُوفَةٌ" : اُسْتُخْرِجَ مَاؤُهَا إِلَى أَنْ نَفَدَ.