واتای وشەکان

منسي

واتای «منسي» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَنْسِيٌّ، مَنْسِيَّةٌ - [ن س ي]. (مفع. من نَسِيَ). "كِتَابٌ مَنْسِيٌّ" : كِتَابٌ نُسِيَ ذِكْرُهُ، أَيْ لَمْ يَعُدْ يُذْكَرُ. مريم آية 23 وَكُنْتُ نَسْياً مَنْسِيّاً (قرآن).