واتای وشەکان

مهان

واتای «مهان» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مُهَانٌ - [هـ و ن]. (مفع. من أَهَانَ). "رَجُلٌ مُهَانٌ" : مُحْتَقَرٌ.