واتای وشەکان

مهى

واتای «مهى» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَهَى - [م هـ ي]. (ف: ثلا. متعد). مَهَيْتُ، أَمْهَى، اِمْهَ (أَمْهِي، اِمْهِ). مص. مَهْيٌ. 1. "مَهَى السِّكِّينَ" : أَحَدَّهُ. 2. "مَهَى الْحَدِيدَةَ أَوِ الشَّفْرَةَ" : رَقَّقَهَا. 3. "مَهَى الْمَعْدِنَ" : مَوَّهَهُ.