واتای وشەکان

موحى

واتای «موحى» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مُوحىً - [و ح ي]. (مفع. من أَوْحَى). "مُوحىً بِهِ" : مُنْزَلٌ، مُلْهَمٌ. "نَبِيٌّ مُوحىً إِلَيْهِ".