واتای وشەکان

ندق

واتای «ندق» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

ندق: انتَدَق بَطْنُهُ: انْشَقَّ فتدلى منه شيء.