واتای وشەکان

هتع

واتای «هتع» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

هتع: هَتَعَ الرجلُ: أَقْبل مُسْرِعاً كَهَطَعَ.