واتای وشەکان

هجئ

واتای «هجئ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

هَجِئَ - [هـ ج أ]. (ف: ثلا. لازم). هَجِئَ، يَهْجَأُ، مص. هَجَأٌ. "هَجِئَ الْوَلَدُ" : اِشْتَدَّ جُوعُهُ.