واتای وشەکان

هوئ

واتای «هوئ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

هَوِئَ - [هـ و أ]. (ف: ثلا. لازم، م. بحرف). هَوِئْتُ، أَهْوَأُ، اِهْوَأْ، مص. هَوَأٌ. "هَوِئَ إِلَيْهِ" :هَمَّ.