واتای وشەکان

وارع

واتای «وارع» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

وَارَعَ - [و ر ع]. (ف: ربا. متعد). وَارَعْتُ، أُوَارِعُ، وَارِعْ، مص. مُوَارَعَةٌ. 1. "وَارَعَ جَارَهُ" : نَاطَقَهُ، كَالَمَهُ. 2. "وَارَعَ شَرِيكَهُ" : شَاوَرَهُ.