واتای وشەکان

واغد

واتای «واغد» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

وَاغَدَ - [و غ د]. (ف: ربا. متعد، م. بحرف). وَاغَدَ، يُوَاغِدُ، مص. مُوَاغَدَةٌ. 1. "وَاغَدَ زَمِيلَهُ" : فَعَلَ مِثْلَ فِعْلِهِ. 2. "وَاغَدَهُ فِي عَدْوِهِ" : جَارَاهُ، بَارَاهُ.