واتای وشەکان

وحت

واتای «وحت» بەپێی لسان العرب.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

لسان العرب

ئیبن مەنزوور (کۆچکردووی 711ی کۆچی)

وحت: طَعَامٌ وَحْتٌ: لَا خير فيه.